ลาว : ดินแดนหุบเขาและสายน้ำ เป็นประเทศหนึ่งที่สืบเชื้อสายบรรพบุรุษเดียวกับชาวไทย แต่ลาวประกอบด้วยชนกลุ่มน้อยมากมายหลายเผ่า ลาวแ้ท้ ๆ มีเพียง ห้าสิบเปอร์เซนต์เท่านั้น ซึ่งส่วนใหญ่อาศัยอยู่ริมน้ำโขงบนที่ราบ ส่วนชาวเขานิยมอยู่บนภูเขา

เมืองหลวง : เวียงจันทร์
อาณาเขต : ทิศเหนือติดกับประเทศจีน , ทิศใต้ติดกับประเทศกัมพูชา , ทิศตะวันออกติดกับประเทศเวียดนาม , ทิศตะวันตกติดกับประเทศไทยและพม่า
และลาวเป็นประเทศที่ไม่มีพื้นที่ที่ติดกับทะเลเลย

"ลาวดูจะเป็นประเทศที่นิยมของนักท่องเที่ยวชาวไทยมาก"เป็นเพราะ ภูมิศาสตร์การเดินทาง นั้นค่อนข้างง่าย เพียงนั่งเรือข้ามแม่น้ำโขงหรือนั่งรถยนต์เพียงไม่กี่นาที ก็เที่ยวลาวได้แล้ว เริ่มจากหนองคายไปเที่ยวแขวงบอลิคำไซ จากนครพนมไปเที่ยวแขวงคำม่วน จากมุกดาหารไปเที่ยวแขวงสะหวันนะเขต และจากอุบลราชธานีไปเที่ยวแขวงจำปาสัก แขวงสาละวัน แขวงเซกอง และแขวงอัตตะปือ

แต่ที่ถือเป็นไฮไลท์ของลาวใต้อยู่ที่แขวงจำปาสัก อันเป็นที่ตั้งของมรดกโลกอย่างปราสาทวัดภู และ ความยิ่งใหญ่ของน้ำตกหลี่ผี กับ น้ำตกคอนพะเพ็ง ส่วนลาวเหนือทริปที่ไม่ควรพลาดคือที่เวียงจันทร์ วังเวียง หลวงพระบาง พร้อมสัมผัสการใช้ชีวิตความเป็นอยู่ของชาวลาว ที่มีความงดงาม เรียบง่าย ทั้งบรรยากาศและวิถีผู้คนดุจเมืองเชียงใหม่เมื่อสามสิบปีก่อน ทำให้ผู้มาเยือนเกิดความหลงไหล...

ฤดูกาลท่องเที่ยว
ฤดูกาลในลาวมี 3 ฤดูเหมือนบ้านเราตั้งแต่ฤดูร้อน (เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์จนถึงเดือนเมษายน)
ฤดูฝน (เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคมจนถึงเดือนตุลาคม) และฤดูหนาว (เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนจนถึง เดือนมกราคม) ช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการท่องเที่ยวในประเทศลาวคือ ช่วงเดือนพฤศจิกายน ถึงเดือนกุมภาพันธ์เพราะเป็นช่วงที่ฝนเริ่มน้อย อากาศเย็นสบาย เหมาะสำหรับการเดินทางท่องเที่ยว ชมวิวทิวทัศน์ ส่วนในช่วงฤดูฝนนั้นเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการเดินทางท่องเที่ยวทางน้ำ แต่ถ้าหากใครชื่นชอบความสนุกสนานในงานเทศกาลแล้วช่วงเดือนเมษายน ตรงกับเทศกาลสงกรานต์ หรือปีใหม่ของลาวที่นักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างชาติหลั่งไหลเข้ามาสัมผัสกับเมืองเล็ก ๆ ที่เปี่ยมด้วย เสน่ห์อย่างประเทศลาว

การแบ่งการปกครอง : ประเทศลาวแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 17 แขวง (จังหวัด) และอีกหนึ่งเขต
การปกครองพิเศษ คือ
   1. นครเวียงจันทร์ (กำแพงเวียงจันทร์) เป็นเขตการปกครองพิเศษ คล้ายกรุงเทพฯ
   2. แขวงเวียงจันทร์ เมืองหลวงคือ เวียงจันทร์
   3. แขวงหลวงพระบาง เมืองหลวงคือ หลวงพระบาง
   4. แขวงหลวงน้ำทา เมืองหลวงคือ หลวงน้ำทา
   5. แขวงอุดมไชย เมืองหลวงคือ เมืองไชยหรืออุดมไชย
   6. แขวงบ่อแก้ว เมืองหลวงคือ ห้วยทราย
   7. แขวงพงสาลี เมืองหลวงคือ พงสาลี
   8. แขวงหัวฝัน เมืองหลวงคือ ซำเหนือ
   9. แขวงเชียงขวาง เมืองหลวงคือ โพนสะหวัน
   10. แขวงไชยบุรี เมืองหลวงคือ เมืองไชยบุรี
   11. แขวงบริคำชัย เมืองหลวงคือ เมืองปากซัน
   12. แขวงคำม่วน เมืองหลวงคือ เมืองคำม่วน หรือ เมืองท่าแขก 
   13. แขวงสะหวันนะเขต เมืองหลวงคือ เมืองสะหวันนะเขต
   14. แขวงสาละวัน เมืองหลวงคือ เมืองสาละวัน
   15. แขวงเซกอง เมืองหลวงคือ เมืองเซกอง
   16.แขวงจำปาสัก เมืองหลวงคือ เมืองปากเซ
   17. แขวงอัตปือ เมืองหลวงคือ อัตปือ
   และเขตปกครองพิเศษ คือ ไชยสมบูรณ์


ศาสนา ประชาชนลาวมากกว่า ร้อยละ 90 นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท เหมือนกับประชาชนชาวไทย
และถือปฏิบัติตามหลักธรรมคำสอนอย่างเคร่งครัด อีกร้อยละ 10 ที่เหลือนับถือศาสนาคริสต์และอิสลาม
โดยเฉพาะศาสนาคริสต์ ฝรั่งเศสเจ้าอาณานิคมเข้ามาเผยแพร่ในช่วงที่เข้ามาปกครองประเทศลาว

ภาษา ภาษาประจำชาติคือ ภาษาลาวมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาไทยในภาคอีสาน นอกจากนั้นคนลาว
บางส่วนยังสามารถใช้ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศสได้ดี สำหรับประชาชนชาวลาวทางตอนเหนือ
ของประเทศสำเนียงการพูดและความหมายของคำบางคำคล้ายกับภาษาพื้นเมืองในจังหวัดเชียงใหม่
เชียงราย และเลย ทางตอนเหนือของประเทศไทย


ประชากรชาวลาว ประกอบด้วย 3 ชนชาติใหญ่ รวม 68 เผ่า ได้แก่
   1. ลาวลุ่ม หมายถึง ชนเผ่าที่อาศัยอยู่ตามที่ราบลุ่มใกล้แม่น้ำโขง คิดเป็นร้อยละ 70 ของประชากร
ทั้งหมด เช่น ไทลาว ไทเหนือ ไทแดง ไทขาว ผู้ไท ลาวพวน ไทลื้อ เป็นต้น
   2. ลาวเทิง เป็นกลุ่มชนเผ่าที่อาศัยบนพื้นที่ที่มีความสูงไม่เกิน 1,000 เมตร คิดเป็นประชากรร้อยละ
20 ของประเทศ เช่น สีดา บ่าแวะ ละแนด ฯลฯ
   3. ลาวสูง เป็นประชากรส่วนน้อยอาศัยอยู่บนเทือกเขาสูง ส่วนใหญ่เป็นชาวม้งและเผ่าอื่น ๆ เช่น
มูเซอ ก่อ กุย เป็นต้น

ระบบเงินตรา สกุลเงินของประเทศลาวคือ กีบ สำหรับเงินกีบที่่ใช้กันอย่างแพร่หลายในประเทศลาว
จะแบ่งออกเป็นใบละ 1,000 2,000 5,000 10,000 20,000 กีบ (ไม่มีเงินลักษณะเหรียญกษาปณ์)
อัตราแลกเปลี่ยนอยู่ที่ประมาณ 250 กีบ ต่อ 1 บาท